Peggy De Meyer (47) is onthaalouder
![Printervriendelijke versie Printervriendelijke versie](https://www.vlaamswelzijnsverbond.be/sites/all/themes/itr_theme/images/icon-print.png)
![PDF version PDF version](https://www.vlaamswelzijnsverbond.be/sites/all/themes/itr_theme/images/icon-koppeling.png)
![](https://www.vlaamswelzijnsverbond.be/files/Foto%20Peggy1.jpg)
Peggy De Meyer werkt als onthaalouder voor Infano vzw.
‘Ik ben intussen negen jaar onthaalouder. Hiervoor deed ik iets helemaal anders, ik werkte in de transportsector. Toen het bedrijf werd geherstructureerd, zag ik dat als een kans om eindelijk mijn droom waar te maken. Ik heb namelijk altijd al met kinderen willen werken. Als jong meisje droomde ik ervan om kleuterleidster te worden, maar door omstandigheden is dat er niet van gekomen.’
‘Als onthaalouder ben ik mijn eigen baas en ook dat sprak me aan. Ik werk dan wel alleen, maar eenzaam heb ik me nog nooit gevoeld. ’s Ochtends en ’s avonds heb ik contact met de ouders en ik praat de hele dag door met de kinderen. Ik kan ook altijd bij enkele andere onthaalouders terecht mocht dat nodig zijn. Ook al werken we niet op dezelfde vloer, ik beschouw hen als collega’s. We spreken ’s avonds of in het weekend weleens af.’
‘Ik vind deze job echt een droom. De kinderen maken grote sprongen tijdens de jaren dat ik hen opvang. Ze leren praten, worden zindelijk, ik stoom hen mee klaar voor school ... Ouders appreciëren dat. Vooral met mijn hulp bij de potjestraining zijn ze vaak blij. Ik heb toch de indruk dat ouders daar nu meer mee worstelen dan vroeger.’
‘Ik wil dit zeker blijven doen, al vraag ik me soms af of het haalbaar zal zijn tot aan mijn pensioen. Enerzijds door de toenemende regelgeving waaraan je moet voldoen, anderzijds door het fysieke aspect van de job. Nu dans en spring ik nog vlot mee met de kinderen, maar ga ik dat nog kunnen als ik een dagje ouder word? Al probeer ik er niet te veel bij stil te staan en vooral te genieten. Laatst had ik een week vakantie. De kindjes hier daarna opnieuw met de glimlach en vol goesting zien binnenkomen, is het mooiste wat er is.’