Linde Vanmolkot (31) is begeleider
![Printervriendelijke versie Printervriendelijke versie](https://www.vlaamswelzijnsverbond.be/sites/all/themes/itr_theme/images/icon-print.png)
![PDF version PDF version](https://www.vlaamswelzijnsverbond.be/sites/all/themes/itr_theme/images/icon-koppeling.png)
![](https://www.vlaamswelzijnsverbond.be/files/Op%20de%20werkvloer%20Linde%20Vanmolkot.jpg)
Linde Vanmolkot is begeleider in de dagondersteuning bij vzw Rozemarijn, een organisatie die opvang en begeleiding voor volwassenen met een beperking organiseert.
‘Toen ik op mijn zestiende animator op het speelplein wilde worden, ontdekte ik via een leerkracht dat je ook een cursus kon volgen om animator te worden voor kinderen met een beperking. En als tiener dacht ik: waarom het gewone doen als je ook iets speciaals kan doen? (lacht) De eerste dag op het speelplein was ik al helemaal verkocht. Ik vond het een beetje mysterieus om bij ieder kind te moeten uitzoeken wat het best werkte, maar toch snel een band met hen te krijgen.’
‘Mijn latere studiekeuze lag dan ook voor de hand: orthopedagogie. Wat ik op het speelplein had ervaren, wilde ik ook als job kunnen doen. Ik heb nadien nog even de piste van het buitengewoon onderwijs uitgeprobeerd, maar dat bleek me toch minder te liggen.’
‘Toen ik bij vzw Rozemarijn aan de slag ging, vond ik het als twintigjarige nog wat vreemd om mensen die veertig of vijftig jaar waren te begeleiden, maar al snel merkte ik dat dat ook gewoon lukte. En nu zie ik me niet snel meer uit de sector stappen, al zou ik op termijn misschien wel voor een coördinerende functie of een andere doelgroep kunnen kiezen. Ik hou immers wel van een uitdaging en van verandering.’
‘Maar mijn hart ligt absoluut in mijn job. Onze cliënten kunnen soms veel energie vragen, maar ik krijg vooral ook veel energie van hen terug als we samen iets hebben kunnen bereiken. Binnen de dagondersteuning sta ik bekend als ‘Linde van de media’. Ik help onze cliënten om alles wat met de computer te maken heeft, onder de knie te krijgen. Ik heb ooit gehoord dat je pas een goede begeleider bent als je jezelf overbodig kan maken. Dat is me altijd bijgebleven: ik geniet er echt van als ze zonder mijn hulp verder kunnen.’
‘Wat ik het allermooiste vind aan mijn job? De dankbaarheid. Door jezelf te zijn en hen je aandacht te geven, kan je echt iets betekenen voor mensen.’