‘Michaëls aanwezigheid is een verrijking’

Printervriendelijke versiePDF version

Op 27 februari 2019 organiseren we de studiedag ‘Vrijwilligerswerk: (er)vaar je mee?’ Dat vrijwilligerswerk een enorme meerwaarde kan creëren voor organisaties én vrijwilligers bewijst het verhaal van Michaël en Anne. Michaël (23) is al zes jaar als vrijwilliger aan de slag bij groepsopvang ’t Kapoentje in Kortenberg. Tot grote vreugde van Anne Van Cutsem, coördinator pedagogie in het kinderdagverblijf.

 

Michaël: ‘Mijn interesse om te helpen in een kinderdagverblijf is ontstaan toen ik op mijn zeventiende in het ziekenhuis werd opgenomen voor een operatie. Elke woensdag kwamen de Cliniclowns daar langs. Dat vonden de kinderen geweldig. Maar als die clowns weer weggingen, waren de kindjes triest en troostte ik hen. Dat was de eerste keer dat ik besefte dat ik in die richting verder wilde.’

Anne: ‘Michaël ging toen naar een school voor buitengewoon onderwijs en hielp daar soms bij de kleutertjes. We kregen de vraag of hij bij ons stage mocht komen lopen. De samenwerking is zo goed meegevallen dat hij toen zijn schooltijd afliep, is gebleven als vrijwilliger.’

Michaël: ‘Elke maandag, dinsdag en donderdag help ik in ’t Kapoentje. Ik werk op de afdeling van de peuters. Ik speel met hen, help hen verschonen, hou toezicht als ze slapen, maak mee de boterhammetjes klaar, verkleed me als zwarte piet of paashaas …’

Anne: ‘We beschouwen hem als een echte collega, al blijft de verantwoordelijkheid natuurlijk bij ons liggen. Maar Michaël neemt bijvoorbeeld deel aan onze teamvergaderingen, krijgt evaluatiegesprekken, wordt uitgenodigd op het personeelsfeest … Zijn aanwezigheid is echt een verrijking. Het is hard werken in de groepsopvang, dus alle helpende handen zijn welkom. Daarnaast leren de kinderen dankzij hem op een spontane manier over handicaps. Het is een win-winsituatie.’

Michaël: ‘In het begin zijn de kinderen vaak wat afwachtend: ze trekken grote ogen de eerste keer dat ze mijn rolstoel zien. Ze zien dat op hun leeftijd natuurlijk nog niet vaak. Maar hun angst duurt nooit lang: al snel kruipen ze bij mij op de schoot en rijden ze met me mee. Dat vinden ze het allerleukste.’

Anne: ‘Michaëls aanwezigheid lokt eigenlijk alleen maar positieve reacties uit: zowel bij de kinderen, de medewerkers als de ouders. Iedereen heeft hem graag.’

Michaël: ‘Het kinderdagverblijf is voor mij een tweede thuis geworden. Mijn wereld gaat open als ik er ben, ik vergeet zelfs dat ik in een rolstoel zit.’

Anne: ‘Ook wij zijn niet op die rolstoel gefocust. We hebben ook niet echt iets moeten aanpassen om het gebouw toegankelijk te maken voor een rolstoelgebruiker. Omdat ouders met hun buggy’s moeten binnen kunnen, hadden we bijvoorbeeld al een hellend vlak aan de deur en brede deuropeningen. We hebben er wel bewust voor gekozen om hem bij de peutertjes te laten werken.’

Michaël: ‘Om baby’tjes die op de speelmat liggen te helpen, zou ik te diep moeten buigen, waardoor er meer risico is dat ik zou vallen. Het moet veilig blijven.’

Anne: ‘We bekijken altijd in onderling overleg wat mogelijk is. Als hij bepaalde taken niet ziet zitten, gaan we op zoek naar andere. We praten heel open met elkaar. Die eerlijkheid is belangrijk.’

Michaël: ‘Ik kan echt bij alle medewerkers terecht en dat is fijn. Ik komt nooit met tegenzin werken, integendeel. Iedereen is altijd vrolijk op het werk en dat maakt ook mij blij.’

 

Werk jij ook met vrijwilligers in jouw organisatie of wil je er graag mee aan de slag? Vraag je je af hoe vrijwilligers er een volwaardige plek kunnen krijgen? Wil je weten hoe je jouw bestaande vrijwilligerswerking kan optimaliseren? Dat zijn maar een aantal vragen waarop we een antwoord willen formuleren tijdens onze inspirerende beleidsdag voor directies op woensdag 27 februari 2019. Voor meer informatie en inschrijvingen klik je op deze link.

Heb jij ook een verhaal dat anderen kan inspireren? Laat het weten aan lieve.claeys@vlaamswelzijnsverbond.be.